togtag님의 프로필ต๊อกแต๊ก togtag Crazy S...사진블로그리스트기타  |  도구 도움말 |
|
11월 22일 เรื่อยเปื่อย???ช่วงนี้ไม่รู้เป็นยังไงทำไมมีแต่คนถามถึงแต่เรื่องในอนาคตทั้งนั้นเลย เฮ้อพูดไปแล้วก็เศร้าเพราะดูใครๆเค้าก็เตรียมตัวสำหรับอนาคตกันไว้แล้ว บางคนก็ว่าจะเรียนต่อ บางคนก็บอกว่าจะหางานบ้างล่ะ แล้วลองมองย้อนกลับมาดูที่ตัวเองมันรู้สึกเศร้าใจยังไงไม่รู้เหมือนกันแฮะ ^^" ทำให้ผมลองมาคิดๆดูหรือว่าเราจะหมดเวลาที่เอาแต่เที่ยวเล่นไปวันๆ มันถึงเวลาที่เราควรจะจริงจังกับชีวิตจริงจังกับอนาคตแล้วเหรอเนี่ย สำหรับใครหลายๆคนแล้วมันอาจจะเป็นเช่นนั้นทั้งด้วยความสมัครใจหรือจะด้วยการโดนทางบ้านบีบบังคับบ้างล่ะ แต่สำหรับผมแล้วถ้าเป็นเมื่อก่อนมันก็อาจจะเป็นแบบนั้นด้วยเช่นกันแต่สำหรับตอนนี้มุมมองของผมมันอาจจะเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง เหตุการณ์ที่ทำให้ผมต้องเลื่อนปีการจบการศึกษาจาก 4 ปีไปเป็น 5 ปี นั้น ผมยอมรับว่ามันทำให้ผมหมดไฟไปพอสมควรเลยทีเดียว แต่ก็เอาเถอะพูดถึงมันไปก็เท่านั้นผมพยายามที่จะลืมส่วนที่มันเลวร้ายแล้วลองมามองในส่วนที่ดีบ้าง คืออย่างน้อยเราก็ยังมีเวลาเหลือ เวลาที่จะได้ทำอะไรหลายๆอย่างที่อยากจะทำ เวลาที่ยังไม่ต้องไปคิดไปกังวลกับการที่จะต้องก้าวข้ามไปสู่วัยที่จะเป็นผู้ใหญ่ เวลาที่จะได้เติมเต็มความฝันที่เคยฝันเอาไว้ อย่างน้อยมันก็ทำให้ผมรู้สึกดีขึ้น
ถึงแม้ใครบางคนอาจจะมองดูว่ามันไร้สาระ แต่ผมกลับคิดว่า ถ้าเราไม่เติมเต็มความฝันในวัยเด็กแล้วเราจะก้าวข้ามไปเป็นผู้ใหญ่ที่ดีได้ยังไง แต่ก็เอาเถอะยังไงก็ต่างคนก็ต่างมุมมองแต่สำหรับผม " ถึงแม้จะหลงทางอยู่ในความเป็นจริง ก็ขอก้าวเดินตามความฝันก่อนก็แล้วกัน " 7월 24일 หน้าม่อซะงั้น!!?วันนี้ผมก็นั่งรถเมล์กลับบ้านตามปกติ รถค่อนข้างแน่นพอสมควรเลยแต่ผมโชคดีหน่อยได้นั่งก็สบายไป นั่งไปซักพักนึงรถก็จอดที่ป้ายมีคนขึ้นมา2-3คน หนึ่งในนั้นเป้นป้าแก่ๆคนนึงถือของมาส่วนคนที่สะดุดตามากกว่าคือน้องนักศึกษาหน้าตาจิ้มลิ้มที่เดินตามขึ้นมาผมสังเกตุไปก็ไม่มีใครลุกให้คุณป้ากะน้องนักศึกษานั่งเลยจนป้าเค้ามายืนอยู่ข้างๆผมพอดี ผมก็เอาวะเด๋วก็ลงแล้วลุกให้ป้าแกนั่งดีกว่า ทันใดนั้นป้าแกกลับเดินเลยจากผมไปข้างหลัง ผมก็คิดในใจว่าคงมีที่ว่างมั้งป้าแกเลยเดินไปนั่ง แต่ว่าไหนๆก็ไหนๆแล้วลุกให้น้องนักศึกษาคนสวยนั่งเลยแล้วกันเดี๋ยวเราก็ลงแล้วโชวแมนซะหน่อยว่าแล้วผมก็ลุกให้น้องเค้านั่งน้องเค้าก็ขอบคุณผมเป็นการใหญ่ทำให้ผมเก็บรอยยิ้มไว้ไม่อยู่ทันใดนั้นเหมือนมีรังศีอำมหิตพุ่งผ่านหลังผมไป ทำให้เกิดอาการเสียวสันหลังวาบๆ แล้วผมก็ได้ไปสบตากับสายตาคู่หนึ่งที่มองผมอย่างขุ่นเคืองเป็นอันมากใช่แล้วครับป้าแกนั่งเอง ปรากฎว่าป้าแกไม่ได้เดินไปนั่งแต่ที่แกเดินเลยผมไปเพราะแกจะไปยืนอยู่ตรงพัดลมครับ ป้าเค้าคงคิดในใจว่าไอแว่นนี่ไม่ยอมลุกให้เค้านั่งทีสาวๆล่ะลุกให้นั่งเป็นแน่แท้ โธ่ใครมันจะไปรู้ล่ะครับว่าป้าแกจะไปยืนอยู่ตรงพัดลมแต่ยังไงผมคงกลายเป็นคนหน้าม่อในสายตาป้าคนนั้นไปแล้วแหละ DAMN!!! 5월 18일 นัดเด็กไว้อ่ะดิ๊ ?ก็มีเรื่องมาเล่าให้ฟังอีกแล้วคือวันนี้นัดเพื่อนว่าจะออกไปข้างนอกกัน ยังไม่รู้หรอกว่าจะไปไหนประมาณว่าอยู่บ้านเบื่อๆหาเรื่องออกไปเสียเงินเล่น ก็เลยนัดเพื่อนๆไปบ้านเพื่อนอีกคนนึงก่อนว่าจะไปนั่งเล่นเกมกันเบื่อแล้วค่อยออกไปข้างนอก ก็okตามนั้นใกล้เวลานัดผมก็เรียก taxi ไป พอดีบ้านเพื่อนผมคนนี้มันเป็นหอพักคือทำหอพักอ่ะ ผมก็บอก taxi ว่ารู้จักหอนี้ไม๊ เค้าก็บอกไม่รูจักก็ไม่เป็นไรผมก็บอกทางเค้าไป เสร็จแล้ว taxi เค้าก็ชวนคุยเรื่องนู่นนี่เรียนที่ไหนอะไรไปเรื่อยเปื่อยแล้วก็มาหยุดอยู่ที่คำถามนึงเค้าก็ถามผมว่า " แล้วน้องจะไปทำอะไรที่หออ่ะน้องบ้านก็อยู่แถวนี้ " ผมก็บอกเค้าไปว่าผมจะไปหาเพื่อน taxi เค้าก็ยิ้มๆมองผมแล้วเค้าก็บอกว่า " อย่าเลยน้องจะไปหาเด็กก็บอก " ผมก็ขำๆก็บอกเค้าไปเด็กที่ไหนไม่มีผมไปหาเพื่อนจิงๆ " อย่าเลยน้องอย่ามาโกหกพี่เลยพี่ไม่เชื่อหรอก " เอ้าอะไรของมันผมคิดในใจ " ป่าวพี่ผมมาหาเพื่อนจิงๆนัดเพื่อนไว้ " แล้วทำไมผมต้องมานั่งแก้ตัวกะ taxi ด้วยเนี่ย " นัดเพื่อนที่หอเนี่ยนะพี่ไม่เชื่อหรอกนัดเด็กไว้อ่ะดิ๊ยอมรับมาเหอะน่าไม่ต้องเขินหรอก " เอาเอากะมันนี่มันต้องการอะไรจากผมเนี่ย ผมก็นั่งเงียบๆไม่ใส่ใจและขี้เกียจเถียงกะมันเพราะผมก็ไม่เห็นจำเป็นจะต้องไปอธิบายอะไรให้ taxi ฟังเลยนี่นา " แล้วน้องมาหาเด็กกลางวันแสกๆเลยนะ " ดูมันยังไม่เลิกนี่มันจะอะไรกับกูนักหนาเนี่ยผมเริ่มเซ็งๆ และแล้วก็ถึงที่หมายซะที " แหมนี่ไงน้องมายืนรอเลยนะแล้วบอกว่านัดเพื่อนๆ " ผมก็มองไปมีหญิงสาวคนนึงหน้าตาจิ้มลิ้มยืนอยู่หน้าหอพอดีอะไรมันจะพอเหมาะพอเจาะขนาดนั้น " เฮ้ยพี่ไม่ใช่แล้วผมไม่รู้จักเค้า " ผมก็พูดแก้ตัวขณะที่กำลังรอเงินทอน " แหมอย่าเลยน้องมันเห็นๆกันอยู่เนี่ยยังจะมาแก้ตัวอีก " อ้าวนี่สรุปกูผิดใช่ไหมเนี่ยอะไรกันวะเนี่ยผมแค่จะมาหาเพื่อนแค่นี้เองแล้วมันอะไรกันนักกันหนา - -" 4월 13일 กระเทยไม่มีวันตาย!!?เรื่องนี้มันเกิดขึ้นระหว่างที่ฝึกงานอยู่พี่ที่ทำงานเค้าก็คุยกัน2คนจับใจความได้ว่าเพื่อนเค้าคนนึงเป็นกระเทยประสบอุบัติเหตุรถชน สภาพรถเสียหายยับเยินมากดูจากสภาพรถแล้วไม่น่ารอดแต่เพื่อนเค้ากลับไม่เป็นอะไรเลย พี่เค้าก็คุยกันต่อไปว่าพวกกระเทยนี่แม่งอึดดีว่ะตายยากอะไรก็ว่าไป พี่อีกคนทำสีหน้าครุ่นคิดพร้อมกับเอ่ยปากถามเพื่อนว่า" เฮ้ยมึงพวกเคยไปงานศพกระเทยป่าววะ" เท่านั้นแหละทั้งวงสนทนาถึงกับอึ้งพวกพี่ๆทำสีหน้าครุ่นคิด "เฮ้ยไม่เคยว่ะ" "เออกูก็ไม่เคยว่ะ"พี่อีกคนนึงบอก"
"เออจิงๆด้วยกูก้ไม่เคยไป" "เออจิงของมึง" "มึงคิดได้ไงวะ" "เฮ้ยมันต้องมีมั่งดิวะ" .... คำตอบต่างๆมากมายดังออกมาจากวงสนทนา ทำให้ผมอดคิดตามไม่ได้อืม..... เออจิงๆด้วยว่ะกระเทยไม่มีวันตาย!!? -____-" 2월 18일 เฮ้ยเงินกู!!!วันนี้ก็เป็นอีกวันที่แสนจะเซ็งเพราะคะแนนที่แสนจะห่วยจะผ่านรึเปล่าก็ยังไม่รู้ชะตากรรมเลิกเรียนก็เลยไปเดินสวนjjแก้เซ็งซะหน่อยจิงๆช่วงนี้ก็ไปมันทุกวันก็ยังไม่รู้ตัวเองเหมือนกันว่าจะไปทำไมบ่อยนักแค่ไปเดินดูนู่นดูนี่แล้วมันรู้สึกผ่อนคลายดีก็เท่านั้นเอง แต่เรื่องที่จะเล่ามันมีอยู่ว่าก็ขากลับหลังจากแยกกันกับเพื่อนแล้วก็รอรถเมล์อยู่เห้นเด็กเกษตรเค้ามาร้องรำทำเพลงขอบริจาคเพื่อเด็กยากไร้อะไรซักอย่างไอ้เราเห็นเข้าก็เดินเข้าไปหยอดเงินลงกล่องบริจาค 5 บาทเผื่อผลบุญมันจะช่วยทำให้เราเกรดดีๆขึ้นมาบ้างจิงๆเอาแค่ไม่ตกก็บุญแล้ว แล้วก็รออีกซักพักรถเมล์ก็มาพอดีก็ขึ้นไปนั่งแล้วเด็กเกษตรในกลุ่มนั้น2คนก็ขึ้นมาด้วยพร้อมกับกล่องบริจาคใบนั้น หลังจากนั้นกระเป๋าก็มาเก็บค่าโดนสารตามปกติผมก็ควักแบงค์ 20 ให้ไปทันใดนั้นกระเป๋ารถเมล์ก็ทักว่าน้องเงินน้องรึเปล่า 20 บาทที่ตกอยู่น่ะผมมองไปแบงค์ 20 จริงๆด้วยของใครวะเนี่ย แต่ด้วยความเป็นพลเมืองดีผมหยิบแบงค์ 20 ขึ้นมาแล้วบอกกระเป๋าว่าไม่ใช่ของผมครับพี่กระเป๋าก็รับแบงค์ 20 นั่นไปแล้วก็เดินเก็บค่าโดยสารต่อผมก็ไม้ได้สนใจอะไรกลับคิดว่ารถเมล์มันขึ้นราคาอีกแล้วเหรอเนี่ยพอเก็บเงินทอนเข้ากระเป๋าผมก็ตกใจสุดขีดเฮ้ยแบงค์ 20 ในกระเป๋ากางเกงมันหายไปไหนวะเงินทอนจากที่ซื้อน้ำมาเมื่อกี้ทันใดนั้นเหตุการณ์ในอดีตก็ย้อนกลับมาทันทีพร้อมกับเสียงที่ตะโกนก้องอยู่ในใจว่า " เฮ้ยเมื่อกี้นี้มันเงินกูๆๆๆๆๆๆๆๆ " และแล้วก่อนที่ผมจะทำอะไรออกไปนั้นเสียงของกระเป๋ารถเมล์ก็ดังขึ้นอีกครั้ง " น้องกล่องบริจาคอะไรน่ะ " "อ๋อบริจาคให้เด็กยากไร้ค่ะ " " นี่เงิน20บาทของใครก็ไม่รู้พี่บริจาคให้แล้วกัน " " อ่อค่ะขอบคุณค่ะ " ผมนั่งมองเหตุการณ์นั้นอยู่ก็อดยิ้มหน้าบานออกมาไม่ได้ก็เพราะวันนี้ผมทำบุญไป 25 บาทแล้วนี่นา 10월 12일 ชอบอ่ะเลยเอามาแปะไว้กันลืมเพราะตราบเท่าที่ผู้หญิงยังคงยิ้ม เนื้อแท้ของความงามนั้น ก็อาจเป็นเหตุผลให้โลกยังคงหมุนอยู่ได้ |
|||||
|
|
